The Road Within (2014) OCR 24 fps runtime 01:40:57
จงสรรเสริญพระเจ้า พระบิดาแห่งพระเยซูคริสตเจ้า
บิดาผู้โอบอ้อมอารี และพระเจ้าแห่งความสุขทั้งมวล
ผู้ปัดเป่าบรรเทาความเจ็บปวดรวดร้าว ด้วยเหตุนี้...
ออกไปซ่าส์ให้สุดโลก
พวกเราจึงมารวมตัวกัน...
หุบปากซะ พวกชอบเอาเด็ก!
เธอทุ่มเททั้งชีวิตเพื่อทุกคน
ทั้งบุตรชาย ครอบครัว
รวมถึงเพื่อนๆ ของเธอ
ในบางครั้งนั่นหมายถึงการลืมคิดถึงตัว..
ตุ๊ดเชี่ยเลียหมี!
ไปย้อมสีขนตรงนั้นซะ!
บ้าเอ๊ย
ไอ้หอยเหม็น ไอ้ตุ๊ดระยำ!
หอย!
แกจัดกระเป๋ารึยัง
พ่อฮะ รูปนี้ถ่ายกันที่ไหนเหรอ
แคลิฟอร์เนีย
ที่ไหนในแคลิฟอร์เนีย
ที่ไหนแล้วมันทำไม
แม่อยากให้พ่อพาแม่ไปอีก
ตอนนั้นแม่แกกำลังหัวเราะ
ใช่ฮะ
พ่อจะย้ายกลับมา...
เชี่ย หอยเอ๊ย
กับโมนิก้ามั้ย
เราจะขายมัน
แกจัดกระเป๋านี่ไว้ทำไมเนี่ย
- ผมจะพาแม่ไป - ไปไหน
- ไปทะเล - แกจะบ้าเหรอ
ก็พ่อไม่อยู่นี่ หอย เราสองคนก็เลยจะไปกัน
แกกับแม่ คู่หูคู่บ้าน่ะสิไม่ว่า
ผมเป็นคนดูแลเธอนะ
จับมือให้กำลังใจ ตอนเธอกรอกเหล้า เข้าปากจนตายเนี่ยนะ
พ่อไป...
ผมไม่ได้ห่วยอย่างที่พ่อคิดหรอก
แกอยากไปทะเลเหรอ
ไปให้ถึงเซเว่นก่อนเถอะ
ไปตายซะ
เก็บกระเป๋าซะ ชั้นให้แกอีก 20 นาที
ผมไม่เข้าโรงบาลเด็ดขาด!
ไม่ใช่โรงบาลโว้ย! มันคือสถานบำบัดทางเลือก!
ระวังลูกโป่งหาเสียงคุณ
ลูกนั้นด้วยค่ะ
- ปล่อยไปดีแล้ว คนจะได้เห็น - นี่ค่ะ
เจอกันวันคริสต์มาสนะจ๊ะ
ฉันรักคุณค่ะ
- ไว้ผมโทรหานะ - โอเคค่ะ
ถึงโรคทูเร็ตต์จะรักษาไม่หาย แต่เธอก็ ฝึกควบคุมมันได้ ด้วยพฤติกรรมบำบัด
เยี่ยมไปเลย ใช่ไหมวินเซนต์
คุณโรดส์ หมอขอคุยกับวินเซนต์หน่อยได้ไหมคะ
เชิญเลยครับ ตามสบาย
เป็นการส่วนตัวค่ะ
ครับ
หมอขอนั่งด้วยได้ไหมจ๊ะ
มีอะไรจะถามหมอไหม
ไม่มีฮะ
งั้นหมอขอถามเธอหน่อยนะ แม่เธอคือคนแรก...
เมื่อกี้ที่หมอบอกว่าช่วยผมได้
หมอจะช่วยยังไง
เธอลองยาประเภทไหนมาแล้วบ้าง
เอมี่ ไวน์เฮาส์ ดูดไอ้จ้อนผม
ลองมาหมดแล้วฮะ ไม่เวิร์คสักตัว
หอย หอย!
ถ้าเธอคุมอาการชักกระตุกได้ เธออยากทำอะไร
ไม่สำคัญหรอกฮะ
ต้องสำคัญแล้วล่ะ
ไม่รู้สิฮะ คงจะหลายอย่าง
ยกตัวอย่างหน่อยซิ
เรียนให้จบมัธยม
อาจจะเข้ามหาลัย
มาลองกันสักตั้งเป็นไง
- เจอกันคริสต์มาส - ฮะ
หมอว่าเธอควรมีรูมเมท จะได้ไม่เหงา
อย่างน้อยก็ช่วงแรกๆ
หมอลืมถาม เธอมีมือถือมาไหม
ไม่ มีสิฮะ! ไม่มีฮะ
ไม่มีดีแล้ว มันผิดกฎ
อ้อ รูมเมทเธอชื่ออเล็กซ์นะ
เขาเจ๋งมาก ยอมเดินทางไกลเพราะอยากหายดี เหมือนกับเธอแหละจ้ะ
- อเล็กซ์ - อย่าเข้ามา
ผมบอกเหรอว่าให้คุณเข้ามา
โอ้ว! ไม่นะ! ไม่!
ถอดรองเท้าเลยนะ!
ถอดเดี๋ยวนี้!
ฉันต้องทำใหม่ทั้งหมดสินะ
นี่รองเท้าใส่ในตึก ไม่มีเชื้อโรคแม้แต่ตัวเดียว
แล้วเขาล่ะ รองเท้าเขาโคตรสกปรกเลย
นี่ไงโอกาสอันดีสำหรับพฤติกรรมบำบัด
ไม่เอาพฤติกรรมบำบัด!
บอกให้เขาเอาตัวเอง และเท้าอันโสโครกออกไปจากที่นี่
หมอต้องตีเนียน อเล็กซ์จะได้เห็นว่าไม่มีอะไรผิดปกติ
อเล็กซ์ นี่วินเซนต์ รูมเมทของเธอ
- หวัดดี - ไม่ได้เด็ดขาด
อยากได้อะไรก็ลงไปหาหมอนะ
ผมไม่อยากได้รูมเมท
พักผ่อนนะ ถ้าวันนี้ไม่มีอะไรแล้วก็ เจอกันพรุ่งนี้เช้าตอนกิจกรรมกลุ่ม
เธอด้วย
นี่เพลงคลาสสิกใช่มั้ย
บาคน่ะ
เพราะดีนะ
ของบาค ของบาค
- นั่นมัน... - ห้ามจับนะ
แล้วก็ห้ามข้ามมาฝั่งนี้เด็ดขาด
นี่คือเตียงฉัน โต๊ะฉัน และ... และตู้เสื้อผ้าฉัน
ฝั่งนั้นเป็นของนาย แต่นายห้ามข้ามมาฝั่งนี้ เข้าใจไหม
ตกลง
นายเป็นอะไรมา
ทำไมนายถึงมาอยู่นี่
ฉันเหรอ
ไอ้หัวผ้าขี้ริ้ว! ไอ้แขก!
ไม่จริงใช่มั้ย ใช่มั้ย ดร. โรส!
โอ้ววววว ชิบ!
ดร. โรส!
ไอ้แขกเอ๊ย! ฉันขอโทษ
ฉันขอโทษจริงๆ ไอ้อนามัยจัด!
บ้าเอ๊ย
แล้วฉันก็เป็นคนอังกฤษเว้ย ไอ้ปัญญาอ่อน
เดี๋ยวเธอโดนไล่ออกแน่
- นั่นเนื้อเหรอ - ไม่ใช่
เอาเถอะ
ฉันชื่อมารี มาพานายไปทัวร์คลินิค
รีบไปเถอะ จะได้จบๆ
เขยิบไป
วันนี้ไม่ใส่หน้ากากอนามัยเหรอ
นี่เธอน้ำหนักขึ้นป่ะเนี่ย
ก้นใหญ่เชียว
มาเหอะ
ที่นี่มีกฎเหล็กอยู่ข้อเดียว
นายทำอะไรอ่ะ
แค่จามน่ะ ฉันต้องจาม
ฝั่งนู้นคือตึกบี มีแต่คนไข้ซึมเศร้า
กับพวกพยายามฆ่าตัวตาย เพราะฉะนั้น...
อยู่ห่างๆ ไว้เป็นดี
- ว่าไง ไอ้เห้ - ว่าไงนะ
อมไอ้จ้อนฉันสิ! ฉัน...ฉันไม่ได้ตั้งใจ
โรคทูเร็ตต์น่ะ จิ๋ม!
ที่นี่ก็เคยมีอยู่คนนึง
เขาติดห่วงเล็กๆ ไว้ที่กางเกง แล้วเอามือคล้องไว้
ช่วงนึงเขาติดห่วงสองข้างเลย ตอนเดินโคตรเหมือนเพนกวินอ่ะ
ห้องคอม เน็ตอย่างกาก
ห้องทีวี ไม่มีสายเคเบิล
ห้องเกม มีแต่เกมโง่ๆ
และกลิ่นหอมหวานของอาหารชวนอ้วก
หมดแล้ว
มีคำถามมั้ย
ไปตายซะ นังอ้วน
ฉัน...ฉันขอโทษ
- ขอบคุณที่พาทัวร์ - เขาทำโทษฉันน่ะ
พฤติกรรมบำบัดน่ะ
ฉันขอโทษ
- คุณไม่เข้าใจว่ะ ไม่ ไม่เลย - อเล็กซ์ หยุดได้แล้ว
ผมว่า...ผมว่าคุณน่าจะไปหาแว่นมาใส่
เธอกวนประสาทฉันหนักมากนะวันนี้ พอกันที
ผมเป็นคนเอาขวดนั่นออกมาจากกระเป๋า
ฉันเห็นเธอใส่มันเข้าไป
ฉันไม่ได้แตะต้องตัวเธอเลยนะ
ไม่อยากจะคิดเลยว่ามือคุณไปจับอะไรมาบ้าง
- เธอคงเป็นวินเซนต์สินะ - ใช่ฮะ
เขาบอกว่าเจอนี่ในกระเป๋าเธอ
ผม...ผม...
ฉันก็ว่างั้นแหละ เดี๋ยวจะเรียกคนมาทำความสะอาดนะ
ฉันนับถือในความพยายามของเธอนะ แต่ยังไงเธอก็ต้องมีรูมเมทอยู่ดี
สมน้ำหน้า!
ขอบคุณเชียวว่ะ
ฉันทำอะไร
ฉันไม่อยากอยู่กับแก
- ออกไปเลยนะ ไอ้บ้าจิตป่วย! - พ่อแกสิ
หอย หอย
เชี่ยเอ๊ย
หอย!
ฉันต้องล้างมือนะ มือฉันเปื้อนสบู่
- เรื่องของแก - แกต้องลงไปใช้ห้องน้ำข้างล่างสิวะ!
อย่ายุ่งกับฉัน
ฉันพูดจริง อย่าใช้ส้วมนั่นนะ!
เชี่ยเอ๊ย
ไม่เอาน่า!
นายว่าวอยู่เหรอ
ฉันบอกนายแล้วไงว่าอย่ายุ่ง
นายช่วย...นายช่วยเปิดเพลงหน่อยได้ไหม
เถอะนะ
นั่งด้วยได้ไหม
ฉัน...
...ไมุ่สนใจผู้ชายด้วยกันหรอกนะ เผือ ดร. โรสจะบอกนายว่างั้น
เธอเปล่า
ไม่นะ!
น่าขยะแขยงที่สุด!
ฉันขอโทษ
อเล็กซ์...
มัน... มันเคยอยู่ในปากนาย
เกิดอะไรขึ้น
เขาพ่นอาหารใส่หน้าผม
โอเค โสโครกจริง
เขาแพร่เชื้อใส่ผม
ผมต้องป่วยแน่ๆ
ใครเขาพ่นอาหารใส่คนอื่นกันวะ
ผมต้องไปเปลี่ยนเสื้อผ้าเดี๋ยวนี้
ผมไม่ได้ตั้งใจฮะ ผมขอโทษ
- หมดแล้วค่ะ - จริงเหรอ
งั้นก็ไปได้
ไม่โดน
ห่าเอ๊ย
โอ้ว้าว เต้าเต่งตึง
คนข้างในจะมองไม่เห็นเหรอ
- ไม่ล่ะ - มันช่วยได้นะ
ช่วยอะไร
ทุกอย่างแหละ
ตอนที่จะกระตุกเธอรู้ตัวไหม
รู้สิ
แล้วรู้สึกยังไง
มันค่อยๆ มา เหมือนตอนจะจาม
นายหยุดมันได้มั้ย
เธอห้ามตัวเองไม่ให้จามได้มั้ยล่ะ
จริงของนาย
แหวะ จูบเหรอ อี๋
หยุดเดี๋ยวนี้นะ
- พวกเด็กเหลือขอ - โคตรเพี้ยนเลยว่ะ
ไปเล่นที่อื่นน่า
หยุดเลยนะ!
หยุดเลย เอามานี่
ส่งมาให้ฉัน บอกให้ส่งมา!
ให้ก็โง่แล้ว ถ้าอัพนี่คนแชร์ยับชัวร์
ข้ามมาเอาเองสิ
- ไม่เอาน่า วินเซนต์ - ปล่อยฉัน
แม่งกระตุกใหญ่เลยว่ะ
วินเซนต์!
ปล่อยเด็กมันไปเหอะ
ปล่อยเขานะ! หยุด! ช่วยด้วย!
นายกำลังทำร้ายเขานะ!
ทำอย่างกับว่าที่นี่ยังมีปัญหาไม่พอ
- เขาไม่ได้ทำอะไรซะหน่อย - ฉันไม่ได้ถามเธอ
คุณไม่ได้อยู่ที่นั่น โอเคป่ะ
ไม่เป็นไร ช่างมัน
ขอโทษที ขอบคุณ
ขอตัวนึงได้มั้ย
นะคะ
ขอบคุณค่ะ
วินเซนต์ เธอออกไปก่อน หมอต้องคุย กับมารีเกี่ยวกับเรื่องที่ห้องอาหาร
ได้ฮะ
นี่...
ถ้านายสามารถไปที่ไหนก็ได้ในโลก...
นายจะไปไหน
ทะเลมั้ง
- เอานี่ - เธอขับดีกว่า ฉันไม่อยากขับเท่าไหร่
ทำไมล่ะ
เออจริง
- หยุดนะ! - เฮ้ย ระวัง!
หยุดนะ!
เอาบาคของฉันคืนมา
- อะไรของนายนะ เขาหมายความว่าไง - ซีดีฉัน ไอ้งั่ง
ถ้านายทำมันเป็นรอย ฉันจะแจ้งตำรวจจับนาย
คืนเขาไป ดัมโบ้น้อยจะได้บินกลับห้อง
นั่นรถ ดร. โรสนี่
เอ่อ ใช่ เธอ...
- เธอให้เรายืมใช้น่ะ - เธอวานเราไปซื้อของ
เธอ...เธอให้เรายืมน่ะ เธอให้เราไปซื้อของให้
หมูอ้วนขี้โกหก
ตามนั้น
เอาไป
งั้นก็คงไม่มีปัญหาเนอะ ถ้าฉันจะไปถาม ดร. โรส
ชิบหาย
ฉันยึดห้องดีกว่า
- อย่านะ! - หุบปากซะ
- ปล่อยฉัน! - หุบปาก!
- อย่าโดนตัวฉันนะ ไอ้จอมชัก - เอาไงกันดี
- เงียบเลยนะ อเล็กซ์ - ไม่ ไม่
- อเล็กซ์ แกจะเงียบมั้ย - ไม่นะ ไม่
ฉันไม่อยากไปโว้ย กลับรถเดี๋ยวนี้!
รถโคตรเหม็นกลิ่นบุหรี่เลย!
เราทะลุซอยข้างหลังดีกว่ามั้ย เผื่อพวกเขาตามมา
แต่ในแผนที่มีแค่ถนนสายหลักอ่ะ
ไม่รู้สิ ฉันว่าเราน่าจะ...ลงใต้
พวกนายไม่ได้วางแผนมานี่หว่า
เวลาจะลักพาตัวใคร พวกนายไม่วางแผนกันเหรอ
ไม่มีใครอยากให้แกมาด้วยสักหน่อย จะเรียกว่าลักพาตัว...
ห่ะเอ๊ย ไอ้ตูดบาน...ก็เว่อร์ไป
ถูกเผง
- ฉันไม่ชอบเลย ฉันไม่ชอบเลย - ว่าไงนะ นายชอบเหรอ
- เสียงดังเกินไป ดังเกินไป - ให้ดังอีกเหรอ
ดังอีกๆ
- ดังสุดได้แค่นี้แหละ - นี่มันมลพิษทางเสียง! มลพิษทางเสียง!
ฉันพยายามแล้ว ดังสุดได้แค่นี้จริงๆ
ให้ตายเถอะ เราออกมาจากคุกนั่นแล้วโว้ย!
มันยังอยู่ว่ะ
อรุณสวัสดิ์จ้ะ หนุ่มน้อย
สรุปนายกับนังเหี่ยวนี่จะไปไหน
แคลิฟอร์เนีย
ไปเพื่อ
วินเซนต์อยากไปทะเล
จะได้แหวกว่ายกลางสายน้ำ
ฉันเคยไปแล้ว
ในนั้นน่ะมีแต่...ขี้
งั้นก็กลับไปคลินิคบ้านั่นซะ
พวกหมอกินแซนด์วิชขี้ทุกวันอังคาร!
ฉันจะนั่งหน้า เบาะหลังมีแต่เศษขนมปัง
เลื่อนเบาะไปข้างหน้าหน่อยได้มั้ย
- อเล็ก - นายต้องดึงตรงคันโยก
- จับๆ ไปเหอะน่า ให้ตายเหอะ - แค่หมุนปุ่มข้างที่นั่งเอง
- ร็อบ โรดส์ พูดครับ - นี่ ดร. โรส เกิดเรื่องแล้ว
- เกิดอะไรขึ้นครับ - คุณต้องมาที่คลินิคเดี๋ยวนี้
- ตอนนี้เหรอ ผมไม่ค่อยสะดวกน่ะ - นี่เรื่องใหญค่ะ ลูกชายคุณหายไป
หมายความว่าไง
เขาไม่อยู่แล้ว เขาหนีไป
ขอเวลาเดี๋ยว
เมื่อไหร่
เมื่อคืนนี้ เขาหายไปกับคนไข้อีก 2 คน
คืองี้นะ ผมกำลังจะขึ้นปราศรัย
เขาขโมยรถฉัน
ก็น้ำมันรถซาบบ์ด้วยฮะ
ซ๊าาาบบ์!
ขอโทษฮะ
ข้ามีปืนนะ!
- เพื่อนเล่นมึงเหรอ - ขอโทษฮะ
บัตรอะไรของแกวะ รูดก็ไม่ผ่าน
มันต้องผ่านสิ ลองอีกทีได้มั้ย
ครีมยึดฟันปลอมโพลีกริป!
เดี๋ยวผมมาฮะ
ว่าไงพ่อหนุ่ม
- มารี - ว่าไง
บัตร...
- บัตรฉันรูดไม่ผ่าน - เอาแล้วไง
ฉันมีเงินสดอยู่ไม่กี่เหรียญ เธอมีติดมาบ้างไหม
ไม่มีสักเหรียญ
เธอมานี่แบบตัวเปล่าเหรอ
ยกเครดิตให้ ดร. โรสนะ
เธอบอกว่าไม่มีตังค์ก็ไม่มีเรื่อง
เออ เยี่ยมไปเลย
อเล็กซ์ นายมีเงินติดมาบ้างมั้ย
ใครเค้าพกเงินใส่กางเกงนอนวะ
ไอ้แต๋วแทงหอก!
พูดไม่รู้เรื่องเหรอ ฉันเป็นคนอังกฤษ
ไม่ใช่คนปากีฯ ไม่ใช่อินเดียนแดง ฉันเป็นคนอังกฤษ
- ฉันขอโทษ - วินเซนต์ ทีนี้จะเอาไง
อะไรวะเนี่ย
อเล็กซ์!
เปิดประตู!
ฉันจะกลับบ้านแล้วแจ้งตำรวจจับพวกนาย
นี่เธอคากุญแจไว้เหรอ
ฉันจะไปรู้ได้ไงว่า คุณชายอนามัยจะทิ้งเราไว้งี้
มือแกเลอะน้ำมันรถนะเว้ย!
รถ! หอย!
เอ่อพวกนาย เปิดประตูรถด่วน ตาลุงนั่นกำลังมา
ทำบ้าอะไรกันอยู่วะ
อเล็กซ์ เหยียบ
ไม่ได้ขับมาเป็นชาติแล้ว ขอเวลาหน่อย
พวกแกยังไม่ได้จ่ายค่าน้ำมันเลยโว้ย
อเล็กซ์ ฉันจะฆ่านายเดี๋ยวนี้แหละ ไปได้แล้ว
- ฉันทำไม่ได้ ฉันยังไม่คุ้น - ไม่คุ้นพ่อแกสิ ไปเหอะโว้ย!
ออกมาจากรถเดี๋ยวนี้นะ!
- ใส่เกียร์ - เอามือออกไป!
- พวกแกออกมาเลยนะ! - ใส่เกียร์ไดรฟ์สิวะ!
เติมน้ำมันมาก็ใช้สิวะ
ออกมาสิวะ!
เหยียบ!
จะไปไหนของแกวะ!
ไอ้พวกเด็กเหลือขอ
แกจะปล้นฉันแบบนี้ไม่ได้นะ ไอ้พวกสถุล!
จับได้จะฟาดให้น่วมเลย!
- อเล็กซ์ นายบ้าไปแล้วเหรอวะ! - อย่าโดนตัวฉันตอนขับรถสิ!
- จะให้ชกแสกหน้าเลยมั้ย! - หยุดเลย! เบรคเดี๋ยวนี้นะ!
- ฉันจะไม่โดนตัวนายแล้ว สาบาน - แกเปิดที่ปัดน้ำฝนทำไมวะ
ถ้าโดนตัวฉันอีกที ฉันจะขับชนต้นไม้แม่งเลย!
- ชิบหาย! - นี่ที่ของฉัน โอเคป่ะ
เอามือโสโครกของแกไปไกลๆ ส่วนเธอก็อยู่กับเศษขนมปังพวกนั้นไป
แกไม่ต้องมาสั่งพวกฉัน! ฉันคือคนสั่งการ!
ไม่ใช่แก ไอ้หน้าฮี!
- นายเรียกฉันว่าไอ้หน้าฮีเหรอ - เขาเป็นโรคทูเร็ตต์ ไอ้โง่
ไม่ใช่ ฉันตั้งใจด่า
อะไร มีอะไรน่าขำเหรอ
ไม่มี ขอโทษที
แค่แยกอาการกับของจริงไม่ออกน่ะ
ไม่ใช่เรื่องตลก ไอ้ควาย
พวกนายโคตรปัญญาอ่อน
- ซ้าย ขวา! - ซ้าย!
- ฉันหมายถึงซ้าย! - ซ้าย! ซ้าย! ซ้าย!
เลิกแหกปากได้แล้ว
ผมรู้ว่าคุณกำลังทดลองวิธีรักษา
แต่ถ้าเทียบกับที่ผมจ่ายไป คุณก็น่าจะดูแลเขาได้ดีกว่านี้
ลูกชายคุณโตแล้วนะ
เขาจะออกไปไหน เมื่อไหร่ก็ได้โดยที่ ไม่จำเป็นต้องขออนุญาตฉัน หรือคุณด้วยซ้ำ
รวมที่เขาเอารถคุณไปด้วยมั้ย
นี่ข้าวของของวินเซนต์
ฉันว่าเรื่องของเรื่องก็คือ ลูกชายคุณกำลังช็อค
มนุษย์คนเดียวที่เขามีความสัมพันธ์ด้วย เพิ่งตายจากไป
ไม่หรอก เขาแค่จะกวนประสาทผม
แต่ขอโทษที ผมไม่เล่นด้วย
ผมระงับบัญชีธนาคารเขาแล้ว
จะบ้าเหรอ พวกเขาต้องกินข้าวนะ!
พอไม่มีเงินกินข้าว พวกเขาก็จะกลับมาไงล่ะ!
สวัสดีค่ะ
ให้ฉันช่วยอะไรคะคุณตำรวจ
ใช่ค่ะ นั่นรถฉันเอง
ถ้าใครมารู้เข้า ชีวิตผมป่นปี้แน่
จิตใจคุณช่างประเสริฐอะไรอย่างนี้
สติแตกให้ได้เท่าผมก่อนเหอะ
ถ้ามีอะไรคืบหน้าผมจะรีบโทรบอก
พวกเขาเป็นคนไข้ของฉันนะ!
ฉันไม่ยอมให้คุณไปคนเดียวหรอก
รถคุณมีเครื่องติดตามมั้ย
ซาบบ์ปี 1999 เนี่ยนะ
นี่คุณเป็นหมอเก๊รึเปล่าเนี่ย
จ่ายเงินมานี่จะให้ฉันดูแลลูกคุณมั้ย
ดูแลอะไร เขาไปแล้ว
เอาล่ะ ช่วยกันนึกซิ
คิดว่าพวกเขาจะอยู่ที่ไหน
พวกเขาต้องหาอะไรกิน
คุณทำอะไรน่ะ
- เสิร์ชหาร้านซับเวย์แถวปั๊มน้ำมันนั่น - ซับเวย์เหรอ
อเล็กซ์กินแต่ที่นี่ เพราะพนักงานใส่ถุงมือ
- ไร้สาระน่า พวกเขาอาจจะอยู่ที่อื่นก็ได้ - ไม่หรอก
- ทำไมล่ะ - เพราะว่า...
ตอนนี้ฝนตก
เร็วสุดได้แค่นี้แหละ
ฉันทำให้มันช้าลงได้นะ ถ้านายต้องการ
โยนมันออกไป
เรื่องของฉัน
- ตอนนี้เราเหลือเงินเท่าไหร่ - ประมาณ 6 เหรียญ
มารีน่าจะอยู่ได้สักอาทิตย์นึง
อย่ายุ่งกับเธอน่า
เธอสนใจ...จะหม่ำแซนด์วิชสักคำไหม
ไม่ล่ะ
หรือว่า... ว่าไงนังอ้วน!
โทษที
- หรือว่ามันฝรั่งทอด - ไม่
- แตงกวาดองมั้ย - ให้ตายเหอะ! พอได้ยังวะ
ก็ได้ๆ
- นายล้อฉันเล่นใช่มั้ย - อะไรวะ
เก็บขึ้นมาเลยนะ
แล้วก่อนจะจับอะไร ก็ช่วยเช็ดมือมันๆ ของนายด้วย
แล้วก็เลิกแหกปาก...
เลิกสูบบุหรี่ในรถสักที จากนี้และตลอดไป อาเมน
อเล็กซ์!
ฉันบอกให้ออกไป!
ไม่เอาน่า!
เชี่ย!
ตายห่ะ
ตายล่ะ
ช่างมันเหอะ คงมีอะไรแยงตูดมันอยู่อ่ะ
ในกระป๋องมีอะไรเหรอ
แม่ฉัน
เธอเองเหรอที่อยากไปทะเล
เอาแล้ว
มารีอยู่ไหน
ฉี่มั้ง ไม่ก็ไปอ้วก ไม่รู้ว่ะ
ทินแมนอยากมีหัวใจ!
นี่มันจะเพี้ยนเกินไปแล้ว
คนที่ร้านบอกว่า พวกเขาถามหาทะเลสาบใช่ไหม
แล้วนี่ก็เป็นทะเลสาบเดียว ในเมืองโกโรโกโสนี่
ฝนหยุดตกตั้งแต่ครึ่งชั่วโมงก่อน ป่านนี้พวกเขาไปไหนต่อไหนแล้ว
ตายๆๆ ไม่ได้รับ 5 สาย
พระเจ้า
อะไร
พวกเขาอยู่นั่น
เอาล่ะ เอาล่ะ ทีนี้เราจะเข้าไป หาพวกเขา อย่างเงียบๆ ช้าๆ
- วินเซนต์! - ไม่ทันแล้ว
วินเซนต์!
- อเล็กซ์! - ดร. โรส เหรอ
พ่อ
มานี่เดี๋ยวนี้!
เอาไงดี
วินเซนต์ แกมานี่เลยนะ!
จูบแก้มก้นผมสิ
มันกวนตีนผม
ใจเย็นน่า
มารีอยู่ไหน
เฮ้ย! คุณจะไปไหน
แย่แล้ว มารี!
มารี!
มารี! เธออยู่ไหนเนี่ย!
- เราต้องไปแล้ว - อะไรนะ
- เราต้องไปแล้ว - เกิดอะไรขึ้น
พ่อฉันน่ะสิ
อเล็กซ์ ขึ้นรถ
อเล็กซ์ ฉันบอกให้ขึ้นรถ!
อเล็กซ์!
ออกมา
- เดี๋ยวนี้ - อย่าแตะต้องตัวผม
ข้าวของแกอยู่ไหน
อยู่ใน...รูหมี!
ไปได้แล้ว เดินไป
ฉันพยายามจะทำดีกับแก แต่นี่คือสิ่งที่ฉันได้รับ
เธอโอเคไหม
โชคดีที่แกเป็นคนที่ไม่เคยทำอะไรสำเร็จ
- ฉันรู้อยู่แล้วว่าแกไม่มีทางไปได้ไกล - เธอมีน้ำพอดื่มมั้ย
โชคดีของฉันที่แกเป็นพวกขี้แพ้
นั่นมัน...
- อะไร - นั่นมัน...
- นั่นมันไม่... - โธ่เว้ย! ไม่...
แค่พูดให้จบประโยค แกยังทำไม่ได้เลย
ขึ้นรถ
วินเซนต์!
หยุดเลยนะ!
- อะไร - จะปล่อยให้พวกเรายืนหัวโด่อยู่นี่เหรอ
- คุณก็มีรถนี่ - แต่ฉันไม่มีโทรศัพท์
โทรศัพท์คุณ...
เอาโทรศัพท์บ้านี่ไปซะ
เฮ้!
คราวหน้า...
อย่าเอารูมเมทมาให้ผมอีก
อเล็กซ์!
- รอด้วย! รอฉันด้วย! - อเล็กซ์ มาเร็ว!
- มานี่เร็ว - เอามือออกไป!
ก็ได้ ขึ้นมาเหอะน่า
- เราทำสำเร็จ! - รถโคตรสะอาดเลย!
ไม่มีกลิ่นบุหรี่ด้วย ฉันชอบพ่อนายจังเลย
นายจะเอา...เขาไปก็ได้นะ
ฉันชอบเขา ฉันชอบเขา
เรากำลังจะชน
วินเซนต์
- เรากำลังจะชน - อะไรของมันวะ นายทำไรของนายวะ
วินเซนต์ อย่ากระตุกสิ
บอกว่าอย่ากระตุก!
- เรากำลังจะตกถนนแล้ว! - เชี่ย เบรคเดี๋ยวนี้นะ!
พวกนายเคยบอกว่าฉันขับรถห่วย แล้วเป็นไงล่ะ
ฉันขอโทษ นายโอเคไหม
ส.บ.ม.ย.ห.
ฉัน... ฉันให้นายขับละกัน
ฉันเข้าใจแล้วว่า ทำไมวินเซนต์ถึงอยากหนีไปไกลๆ
- เอาตัวเองให้รอดก่อนเหอะ - ก็หาอยู่นี่ไง!
เด็กสาวนั่นไม่สบายอยู่ เธอต้องกิน
ส่วนผมก็ควรจะอยู่บนเวทีปราศรัย
แล้วตอนนี้เป็นไง ต้องมานั่งงมกุญแจ ในน้ำเน่าๆ กับหมอที่ป่วยกว่าลูกตัวเอง!
ตักน้ำใส่กระโหลกอยู่เหรอ
- อะไรนะ - ตักน้ำใส่กระโหลกไง
ชะโงกดูเงาตัวเอง
นี่จะวิเคราะห์จิตผมเหรอ
ได้ข่าวผมจ่ายเงินคุณ ให้วิเคราะห์จิตลูกผมเหรอ
ไปหมดแล้วสมง สมอง
ฉันจะโทรหาสมาคมรถยนต์ฯ
- จีพีเอส - อะไร
- รถผมติดจีพีเอส - ยินดีด้วยค่ะ
นี่คุณโง่หรือเซ่อเนี่ย! ผมหมายถึงเรา ตามหารถทางโทรศัพท์ได้
โทรศัพท์...โทรศัพท์ผม...
ไม่นะ ไม่จริงใช่มั้ย ให้ตายเถอะ
- อะไรอีกล่ะทีนี้ - ผมทิ้งโทรศัพท์ไว้บนรถ
- รถก็อยู่นู่นไง - รถผมสิ
กรุณาแจ้งจุดหมายปลายทางของคุณ
ทะเล
ไม่พบสถานที่ที่ต้องการ
นายพูดแค่ทะเลไม่ได้ดิ ต้องบอกชื่อมันด้วย
ก็ฉันไม่รู้ชื่อมันอ่ะ
ทำไมไม่แปลกใจเลย
เอางี้ เมืองอะไรมีทะเล
ลอสแอนเจลิสเหรอ
จุดหมายปลายทางคือลอสแอนเจลิส
ไม่! ไม่!
นั่นมันศูนย์รวมของโรคติดต่อ
ขอให้มะเร็งลำไส้ใหญ่เน่าคารูตูดแก
แถวนี้คงมีทะเลบ้างแหละ
ซานฟรานซิสโกล่ะ
- ก็เป็นได้ - หุบปากน่า
แน่ใจนะ ปิดปากฉันสิอเล็กซ์
โอ๊ะโอ งั้นมือนายก็ต้องโดนตัวฉันน่ะสิ
โดนปีกโสโครกของเธอน่ะเหรอ ไม่ล่ะ ขอบคุณ
อ๋อ ฉันมีปีกด้วยเหรอ เธอเรียกฉันว่านกน้อยเหรอ
คุ๊กคู! คุ๊กคู!
- อย่าเข้ามาใกล้นะ ฉันขับรถอยู่ - ใครก็ได้ช่วยบอกมันที ว่าเราจะไปไหน
คุ๊กคู!
ไม่รู้ว่ะ ไปไหนก็ไป ฉันเคยไปซานตาครูส จะไปป่ะล่ะ
- อะไรอีกเนี่ย - อย่าพูดกับม้าสิ!
อะไรวะ
อเล็กซ์ อะไรของนายอีก
ฉันรู้สึกว่าฉันขับทับอะไรสักอย่าง
ต้องเป็นคนแน่ๆ ไม่เอานะ ฉันไม่อยากเข้าคุก
นายประสาทแดกกว่าที่ฉันคิดอีกว่ะ
อเล็กซ์ พอเลย นายไม่ได้ขับรถทับใคร
- นั่นแค่หลุมบนถนน - ไม่ ฉันแน่ใจ คนนั้น...
อาจจะเป็นคนท้อง แล้วฉันก็ฆ่าเด็กในท้อง
ไม่เลย นายไม่ได้ฆ่าใคร
ไม่มีคนท้อง ไม่มีเด็กในท้อง
หยุดพูดแล้วช่วยฉันหาพวกเขาดีกว่า
ไม่เห็นซักศพ
ม่าย ตรงนี้ก็ไม่มี
โอ้ ไม่นะ
นั่นไง
ตรงไหน
ไหนอ่ะ
ตรงนั้นไง กลางถนนเลย
เดี๋ยวนะ 12 นาฬิกาเหรอ
ตรงบ่ายโมงน่ะ
ฉันไม่เห็นศพเลย
ก็เพราะมันไม่มีไงล่ะ มันคือหลุมบนถนน
สม สม
จองเบาะหน้าคร้าบ
โอเคยัง
ขอโทษว่ะพวกนาย
ฉันคิดว่าฉันชนคนจริงๆ
ฉันก็คิดว่าฉันอ้วน
ทุกคนก็มีปัญหากันหมดแหละ
ใครแม่งโทรเข้ามาวะ
- ฮัลโหล - พวกเธอสนุกกันมากสินะ
- คุณโรดส์ - ฉิบหาย
ว่าไงคะ เป็นไงบ้าง
ว้า เสียใจด้วยนะคะ
หนูพอจะช่วยอะไรได้มั้ยคะ
- ฉันจะพูดกับลูกชายฉัน - เอ่อ แป๊ปนะคะ
ไม่ ฉันไม่คุย
- เขาไม่อยากคุยกับคุณว่ะค่ะ - บอกให้เขารับสาย!
หนูว่าเขาคงไม่เปลี่ยนใจ เพียงเพราะคุณพูดเสียงดังหรอกค่ะ
งั้นฉันจะแจ้งตำรวจจับพวกเธอ ข้อหาขโมยรถ
เขาบอกว่าเขาจะแจ้งรถหาย
ตำรวจจะตามมา แล้วพวกเราก็อาจจะโดนจับ
ฉันโดนส่งตัวกลับอังกฤษแน่
เขาไม่แจ้งตำรวจหรอก
- นายรู้ได้ไง - เขาไม่อยากเป็นข่าว
- เชื่อฉัน - แน่ใจนะ
แน่จนไม่รู้จะแน่ใจยังไงแล้ว
- พ่อนายชื่ออะไร - โรเบิร์ต
โรเบิร์ต
ร็อบบี้ หนูเรียกคุณอย่างนี้ได้มั้ยคะ
เยี่ยมเลย คืองี้ค่ะ พวกเราขอบคุณสำหรับคำเตือน
แต่เราคงจะลองเสี่ยงดู
เพราะฉะนั้นถ้าเห็นตำรวจ หนูจะเหยียบให้มิดเลย
อะไรแบบนี้คงต้องออกทีวีอยู่แล้วล่ะเนอะ
ตามสูตร เราคงจะโดนจับ แต่เรื่องของเรื่องคือ
หนูโคตรอยากออกทีวีเลย
แบกกล้องหนักหน่อย แต่คงคุ้มแหละว่ามั้ย
ฮัลโหล
คุณยัง...คุณยังอยู่มั้ย
อีกอย่าง พ่อคิดผิด พ่อไม่รู้จักผมสักนิด
แล้วพ่อก็จะไม่ได้เจอผมอีก
ฉิบหาย
เธอว่าไงบ้าง
เธอขู่ผม
แล้วเขาว่าไง
เขาบอกว่า ผมคิดผิด
ฉันน่าจะบอกคุณตั้งแต่แรก
เอาล่ะ
ตามตัวไม่ได้แล้ว
ทีนี้ต้องคิดดูว่า ถ้าเราเป็นพวกเขา
เราจะไปไหน
หมายความว่าไง
หลังจากด่าพ่อตัวเองแล้วคุณจะไปไหน
ผมไม่เคยด่าพ่อ ผมนับถือท่านมาก
เออ งั้นถ้าพ่อเพิ่งด่าคุณว่า คุณไร้ค่า ไม่มีดีสักอย่าง
แค่พูดให้จบประโยคยังทำไม่ได้
คุณจะไปไหน
ผมว่าผมรู้แล้วล่ะ
ระวังหน่อยสิ!
คงจะจริงอย่างที่คุณว่า เขาคงเลิกผลิตอะไหล่รถรุ่นนี้ไปแล้ว
ไม่อยากเชื่อเลยว่า คุณทำอะไรแบบนี้เป็นด้วย
ผมไม่ได้เป็นนักการเมือง ตลอดเวลาสักหน่อย
- อะไร - สงสัยได้พ่อมาแหงๆ
อุทยานแห่งชาติโยเซมิ
แดน ยกเลิกกำหนดการ 2-3 วันนี้ให้ฉันหน่อย
เออ ยกเลิก จะแต่งเรื่องอะไรไปก็ได้ ฉันไม่แคร์
อะไรก็ได้
อย่าให้ฉันเสียคะแนนแล้วกัน
ผมรู้ โมนิก้า
ผมรู้!
ผมรู้
อเล็กซ์ มันเป็นแค่หลุม ไม่ต้องเบรค โอเคนะ
- อะไรอีกวะ - ศพเด็กทารก
ตกหลุมเหมือนเดิม
ตื่นเดี๋ยวนี้!
จะบ้าตาย
- คุณโอเคมั้ย - ไม่
- คุณล่ะ - ไม่เลย
หาโรงแรมจอดพักรถก่อนมั้ย
ไอเดียดี
- หิวไส้จะขาด - เราต้องเติมน้ำมัน
- เราต้องหาอะไรกิน - ไม่ต้องกินหรอก ไปผ่าสมองเถอะ
หุบปากเลย นังหนังหุ้มกระดูก
เงียบทั้งคู่นั่นแหละ
เราต้องวางแผน
คนนึงเติมน้ำมัน คนนึงเข้าไปจิ๊กของ อีกคนชวนคุย
- ฉันจิ๊กของเอง - ฉันอยากจิ๊กบ้างอ่ะ
ต้องเปิดปิดประตูกี่ทีเหรอ ถึงจะหนี ออกมาได้ นายเติมน้ำมันไปเหอะ
ไม่มีทาง
- อย่ามายุ่งกับฉัน - มาหาเจ้เร็ว
มามะ
- นายเติมน้ำมัน - ล้างตู้เย็น!
อยากเบี่ยงเบนความสนใจสินะ
ฉันคงเกิดมาเพื่อการนี้แหละ
ตามนั้น
- อย่างเดียวเหรอ - ใช่ฮะ
ขอบคุณฮะ
5 เหรียญ 95 เซนต์
- มีอะไรให้ช่วยมั้ย - ไม่มีค่ะ
- 5 เหรียญ 95 - ครับ โทษที
อย่างอื่นอีกมั้ย
ไม่ฮะ
อะไรของนายวะห๊ะ
ฉันไม่รู้ ฉันจำไม่ได้ ว่าคราวที่แล้วทำไง
- ของกินฉันล่ะ - เขาไม่กระตุก
คือแกได้มาแค่ หนังสือแม่และเด็กเหรอ
นี่แม่งแย่มาก
เวลาอยากให้กระตุก แม่งก็ไม่กระตุก
เวลาไม่อยากก็กระตุกจัง
แม่งทำเสียเรื่องตลอด!
นายเพิ่งพูดสี่ประโยคติดโดยไม่กระตุกว่ะ
แต่เป็นบ้ากว่าเดิม 10 เท่าว่ะ
เงียบไปเลยนะ อเล็กซ์
ยินดีต้อนรับ กลับเข้าสู่การแสดงชักกระตุกหรรษา
ตอนนี้...ตอนนี้
รีบไปก่อนเขาจะรู้ว่า เราไม่มีตังค์ค่าน้ำมันเหอะ
เราจะยังไม่ไปไหนทั้งนั้น ฉันจะเข้าไปเอาของกิน
พวกนายรออยู่นี่ ฉันออกมาแล้วค่อยชิ่ง
สวัสดีครับ
ไม่ทราบถุงมือยางอยู่ตรงไหนครับ
วินเซนต์ นิ่งไว้
ฉันรู้สึกเหมือนมีตัวตลก
คอยขี้ใส่สมองฉันตลอดเวลา
คอยบังคับให้ฉันทำแต่สิ่ง...
สิ่งที่ไม่เหมาะ ในเวลาที่ไม่เหมาะ
ฉันไม่รู้จะนิ่งยังไงจริงๆ
ทำไมเธอไม่กินอะไรเลย
อะไรนะ
ขนาดฉันที่สมองพัง ยังต้องกินเลย
ฉัน...
มันไม่ง่ายอย่างที่เธอคิดหรอก
ทำไมล่ะ
- ไปเลย! ออกรถ! เหยียบ! - นายทำได้ไงวะ
ฉันบอกให้ไปไง!
ตายห่า ให้ตายเถอะ
ไม่เอาน่า
เก็บลมไว้ อย่าเพิ่งปล่อยจนกว่า...
นั่นแหละ
ทำไม่ได้สักทีอ่ะ
ลองดู มันอาจจะช่วยให้นาย ไม่กระตุกก็ได้
พอไปถึงทะเลแล้ว...เธอจะทำอะไร
ไม่รู้สิ
ไม่ได้คิดไปไกลขนาดนั้น
ฉันอยากเลี้ยงหมา
เฮ้ย แถวนี้มีคนเมายาว่ะ
พูดจริง ฉันอยากเลี้ยงหมามานานแล้ว แต่พ่อไม่ยอม
แล้ว...
แล้วหลังจากพวกเขาหย่ากัน ฉันก็เอาแต่ดูแลแม่
ฉันต้องทำหลายอย่างเลย
ใช่
แต่ตอนนี้นายก็เป็นอิสระแล้วนี่
ไม่ต้องดูแลใคร
ฉันไม่รู้ว่าอะไรแย่กว่ากัน
ระหว่างการไปอึในป่า กับการที่ก้นฉันเหม็นทิชชู่เปียก
การที่แกประสาทไปเอง นี่แหละแย่ที่สุด
- พวกนายดูดปุ๊นอยู่เหรอ - เปล่า
น่าขยะแขยง
- โถ... - ไม่เอาน่า กลับมานี่
รักนะ
ดูสิ งอนเป็นตุ๊ดเลย
เธอถักไอ้นี่ไว้ใช้ผูกคอตายเหรอ
ถ้าอยู่ที่นั่นอีกวัน ฉันได้ใช้จริงแน่
เออ ดร. โรส เป็นไงมั่งไม่รู้
นายชอบเต้นมะ
ชอบสิ
- จังหวะวอลทซ์ - ฉันรู้
อย่ามาโกหก
เธอก็สอนฉันสิ
ได้เลย
- โอเค - เอาล่ะ
- เราจะเต้นกันเหรอ - ใช่แล้ว
ฉันถอดหมวกดีกว่า เผื่อจะเท่ขึ้น
- มือขวาไว้นี่ - โอเค
มือซ้ายไว้นี่
มองข้ามไหล่นี้
อกผายไหล่ผึ่งหน่อยสิ
โอเค
ก้าวเท้าขวามาข้างหน้านะ
- ขวา ขวา - ก้าวขึ้นมา
- โอเค พร้อมแล้ว - แน่นะ
และ...
เฮ้ย โอเคอยู่ ใช้ได้เลย
ฉันอยากหมุนตัวอ่ะ
เอาจริงเหรอ
คือดีอ่ะ
ขอโทษ ฉันขอโทษ
เฮ้ยพวกนาย ในนี้มีหนังให้ดูเต็มเลย!
เอาดีๆ ซิ
ผมนอนไม่หลับ
ก็ตะกี้หลับในไปแล้วนี่
เด็กสาวนั่น
มารีน่ะเหรอ
ทำไมเธอถึงไม่กินข้าว
อะนอเร็กเซียมันอยู่ที่ใจ
เราเห็นหนังหุ้มกระดูก ส่วนเธอเห็นไขมัน
เธอจะไม่ตายใช่มั้ย
เพราะคนทั่วไป อดอาหารหลายอาทิตย์ก็ยังอยู่ได้
แต่ใจเธอตายไปหลายเดือนแล้ว
เมื่อวานฉันถึงขู่จะให้อาหารทางสายยางเธอ
เธอก็เลยหนีมาสินะ
คุณไม่ได้ทำอะไรผิดเลย
คุณแค่ทำสิ่งที่ต้องทำ
สวัสดียามเช้า
นั่นเสื้อกันลมฉันนี่
พฤติกรรมบำบัดไง
นายว่าไกลมั้ยกว่าจะถึงยอดเขา
เห็นฉันเป็นไกด์ทัวร์รึไง
เฮ้ย ขึ้นไปกันเหอะ
คิดซะว่าไปมาแล้วดิ จะได้ไม่ต้องไป
แต่ฉันยังไม่เคยขึ้นเขาเลยนี่หว่า
ถ้าบนนั้นไม่มีอะไรเลยล่ะ
ถ้ามันเจ๋งมากล่ะ
ถ้ามันอันตรายล่ะ
ถ้ามันน่าตื่นเต้นล่ะ
ถ้าเราตกเขาตายล่ะ
แล้วถ้าเรารอดล่ะโว้ย
จะแหกปากทำไมวะ!
เขาเป็นโรคทูเร็ตต์
เราจะพิชิตยอดเขากัน!
อะไรนะ
- โธ่เว้ย - เดี๋ยวเราก็หาพวกเขาเจอเองแหละ
โอเค ผมยอมแพ้ ไปตามที่คุณบอกก็ได้
ขอบคุณมาก
เนี่ยนะไม่ไกล
ถ้าจากตรงนี้ก็คงไม่ไกลแล้วมั้ง
ไหวมั้ย
ไปตายซะ!
อย่าไว้ใจมารีนะ
หมายความว่าไง
ระวังโดนหลอก เธอไม่ได้รักนายหรอก
อ่าฮะ ขอบคุณสำหรับคำเตือน
ไม่ใช่เพราะนาย แต่เธอเองต่างหาก ที่รักไม่เป็น
คิดว่าโปรเรื่องความสัมพันธ์มากงั้นสิ
แค่เชคแฮนด์ยังทำไม่ได้เลย
นายจะกลัวหญ้าทำไม
งู!
ลงไปจากท่อนซุงสิ ลงไป
- เฮ้ย รอด้วยดิ - ไปเลย!
ลงไปๆๆ
อีกสัก...ร้อยเมตรก็ถึงละ
ดูนั่นสิ
ฉันคืออเล็กซ์ในดินแดนมหัศจรรย์!
เฮ้ย อันนี้อร่อย
มึงทำเชี่ยอะไรเนี่ย
อะไรอยู่บนหน้าฉัน มันคืออะไร
แม่วินเซนต์ไง
สมควรแล้วล่ะ
อยากยุ่งกับข้าวของคนอื่นดีนัก
แต่ไอ้ที่หนีกันมานี่ ก็เพราะยุ่งกับรถชาวบ้านปะวะ
โธ่เว้ย
ที่จริง...ของกินพวกนี้ ฉันไม่ได้ขโมยมาว่ะ
น้ำมันรถก็ด้วย
ฉันซื้อมา
แล้วเอาตังค์ที่ไหนซื้อ
มายังไงวะ
ของฉันเอง
เบี้ยเลี้ยงคนไร้ความสามารถ
คือนายมีตังค์อยู่กับตัวตลอดเวลาเลยงี้
ของมีค่าก็ต้องเก็บไว้กับตัวดิ
ทำไมไม่บอกกันหน่อยวะ
เออ จะได้เอามาใช้
ถึงฉันจะเพี้ยน แต่ก็ไม่ถึงขั้นเอาตังค์ มาสนับสนุนการลักพาตัวตัวเองหรอก
เฮ้ย แต่ที่ปั๊มน้ำมันอันล่าสุด...
- เออ พนักงานวิ่งตามนายไม่ใช่เหรอ - ใช่
ฉันจ้างเขาเองแหละ
ฉันจ้างเอง
เพื่อ!
พวกนายจะได้คิดว่าฉันเจ๋ง
พวกนายไม่เข้าใจหรอก
ฉันคิดมาตลอดว่าฉันมีความสามารถ แต่ไอ้โรคบ้านี่ทำลายทุกอย่าง
มันทำให้โลกของฉันแคบลงเรื่อยๆ
จนต้องมาติดอยู่ในโรงบาลบ้านี่
ฉันพร้อมจะทำทุกอย่างเพื่อให้หาย แต่มันก็ไม่ยอมหาย
ไม่ใช่ความผิดฉันเลย
แต่ที่นายทำมันเจ๋งมากเลยนะ
ช่าย โคตรเท่อ่ะ
ฉันรักเธอนะ
ไม่เอาน่า
ฉันว่า...เราไปกันเถอะ
อเล็กซ์รออยู่
จริง
ไปกันเหอะ
บ้าเอ๊ย
มารี
มาแล้ว
อเล็กซ์ไม่อยู่แล้ว!
- อะไรนะ - อเล็กซ์ไปแล้ว! เอารถไปด้วย
ให้ตายเหอะ
- ฉันปลดล็อคบัญชีเขาแล้วนะ - ขอบคุณมาก
สรุปคืนนี้เอายังไง ฉันจะได้บอกแดน
ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน
แต่ฉันเพิ่งไปเอาชุดมานะ!
นั่นลูกชายผมนะ โมนิก้า
- ฉันไปฉี่แป๊ปนะ - เค
เธออยู่ไหนเนี่ย
มารี
โดนหมีคาบไปกินแล้วเหรอ
ไปกันเหอะ
วินเซนต์!
รถขนหอย!
อยู่ไหนของแม่งวะ
ว่าไงจอมเลีย! เชี่ย!
มองอะไรของแก
- มองอะไรวะ - ไม่เอาน่าวินเซนต์ มานี่
- เจอมั้ย - ไม่
ชิบหายละ
เราคงต้องรอที่รถจนกว่าเขาจะกลับมา
เดี๋ยวนะ
เธอได้ยินมั้ย
ได้ยินอะไร
บาค
อเล็กซ์!
ฉันบอกให้เข้ามาเหรอ
แกแม่งเสียสติไปแล้วเหรอวะ ไอ้หอยเอ๊ย
หาจนทั่วไปหมด
ไม่ได้ขอให้หานี่
ก็แกเอารถมานี่หว่า
แล้วจะให้ฉันทำไง ให้นั่งเฉยๆ รอพวกแกเอากันรึไงวะ ไอ้งั่ง
ไปกันเหอะวินเซนต์ ฉันขอ
อย่าไปเสียเวลากับมัน มานี่
อยากเข้าประตูหลังนังแห้งไปก็เชิญ
หุบปากเดี๋ยวนี้นะ!
นังนี่มันหลอกแก มันจะเอากับใครก็ได้
ใครก็ได้! ได้ยินมั้ย!
นายคิดว่าที่เธอมากับนายเพราะเธอคิดว่า นายเป็นผู้ชายที่วิเศษที่สุดในชีวิตเหรอ
เงียบไปเลย แกน่ะเงียบไปเลย!
คิดว่าเธอมีอารมณ์ เพราะเห็นนายชักกระตุกงั้นสิ
เธอแค่อยากมีคนนั่งดู ตอนอดอาหารตาย แค่นั้นแหละ
มานี่วินเซนต์ มานี่!
เธอแค่อยากมีคนเก็บศพเท่านั้นแหละโว้ย!
พอได้ยังวะอเล็กซ์! พอได้ยัง!
หนีพ่อมาทำตามคำขอสุดท้ายของแม่ หล่อตาย
แถมมาในกระป๋องเยลลี่ ราคา 3 บาทซะด้วยว่ะ
วินเซนต์! หยุดเถอะ!
แกคิดว่าแกเจ๋งกว่าพวกฉันงั้นสิ
วินเซนต์ ปล่อยเขานะ!
แกมันไร้ค่า! ไม่ต่างอะไรกับคนตาย!
- หยุดนะวินเซนต์! ฉันบอกให้หยุด! - อย่ามายุ่ง!
วินเซนต์!
หยุดนะ!
ฉันไปเอาผ้าขนหนูก่อน ไม่เป็นไรนะอเล็กซ์ รอเดี๋ยวนะ
ช่วย...
ช่วยใจเย็นก่อนได้มั้ย นั่นเลือดนายเองนะ
เดี๋ยวก็หาย
อย่ามายุ่งกับฉัน มีรถแล้วก็ไปซะ
ไปซะ
พวกเราไม่ไปไหนทั้งนั้นแหละ ถ้าไม่มีนาย
ไอ้ผู้ก่อการร้ายเอ๊ย
โคตรป่วงเลย
- ไม่เอาน่า - เกิดอะไรขึ้น
คุณมียางอะไหล่มั้ย
ไอ้บ้าเอ๊ย! แม่งโคตรห่วยเลย!
ลูกไม้หล่นใต้ต้นของจริง
คุณอาจจะพูดถูก
คุณรู้มั้ย ผม...
ผมเป็นคนแรกในกลุ่มเพื่อน ที่มีลูก
แล้ววินเซนต์ก็เป็นเด็กที่วิเศษมาก
ถึงจะแสบ แต่ก็วิเศษมาก
เขาเริ่มมีอาการตั้งแต่เมื่อไหร่
ป.2 ป.3 ครูของเขามาบอกเราว่า
เขาพูดจาโผงผาง...ผิดปกติ
ดีใจสินะตอนนั้น
แน่ล่ะ ตอนแรกเราคิดว่าจะเป็นแค่ช่วงสั้นๆ แล้วเขาก็จะเลิกไปเอง
แต่มันกลับแย่ลงเรื่อยๆ
วินาทีที่รู้ผล ผมเหมือนตายทั้งเป็น
ความหวัง...ความฝัน...พังทลายไม่มีชิ้นดี
ทุกครั้งที่ผมมองเขา แล้วเห็นเขาชักกระตุก
พ่นคำด่า คำหยาบพวกนั้น
ผมรู้สึกเหมือนกำลัง มองดูลูกคนอื่น
ปัญหาของคนอื่น
ผมไม่ได้สงสารแค่เขา แต่สงสารพ่อแม่เขาด้วย
ถึงจุดนึงเขาก็เรียกผมว่า "พ่อ พ่อฮะ สัตว์เอ๊ย! พ่อ!"
ผมรู้สึกแย่นะ ที่ต้องพูดแบบนี้
แต่เขาทำให้ผมอับอาย
สายตาที่คนอื่นมองเรา มันน่าสมเพชมาก
เราต้องรีบออกจากร้านอาหาร โรงหนัง
เราเคยโดนไล่ลงจากเครื่องบินด้วย
ตอนนั้นผมรู้สึก...ไม่อยากได้เขาเป็นลูก
ซึ่งเขาก็รู้ดี
มันเขียนอยู่บนหน้าผมเลย
ชาตินี้ทั้งชาติ เขาก็ไม่มีวันให้อภัยผม
แต่ดูเหมือนเขา จะช่วยตัวเองได้มากกว่าที่คุณคิดนะ
เจออะไรมั้ย
ไม่เลย
ที่คลินิคก็เหมือนกัน
เขาพูดถูก ผมไม่รู้จักเขาสักนิด
ทำไมคุณถึงคิดว่าเขาจะมาที่นี่ล่ะ
รูปนี้...ผมถ่ายรูปนี้ตรงนั้น
รูปนี้เธอสวยมาก
เห็นรอยยิ้มนั่นมั้ย
ฉันว่าคุณน่าจะเห็นอย่างอื่นด้วยนะ
เห็นอะไร
รอยยิ้มของคนถ่ายไง
- อเล็กซ์ อย่าตื่นตูม - ไม่ต้องเบรคนะ ไม่ต้อง...
วิ่งแข่งกันมั้ย
รอเดี๋ยว วิ...วินเซนต์
มาเร็ว...มารี
มารี
มารี!
เอาแล้วไง
มารี...อย่าเป็นไรนะ
ไป...ไปเรียกคนมาช่วยสิ!
เรียกรถพยาบาล!
มารี
เร็วสิ!
มารี
ได้ยินมั้ย เธอได้ยินฉันมั้ย
มารี
- มารีได้ยินมั้ย - ถอยไป
ไปเจอกันที่ รพ. ซานตาครูส
ดูแลเธอด้วย
หวัดดี
ว่าไง
ดีขึ้นมั้ย
มารี...ไม่เป็นไรนะ
- นิ่งไว้นะ นิ่งไว้ - ฉันต้องออกไป ฉันอยู่ที่นี่ไม่ได้
- ฉันทำไม่ได้ - ขอร้องล่ะ
พ่อแม่เธอกำลังจะมา
ไม่...ไม่เอา...พาฉันออกไป
จะบ้าเหรอ ตะกี้เธอตายไปแล้วด้วยซ้ำ
พวกเขาช่วยชีวิตเธอไว้นะ
งั้นแค่ปลดที่รัดแขนให้ฉันพอ ขอร้องเถอะ ช่วยปลดมันที
ฟังฉันนะมารี ฟังฉันก่อน ฟังฉัน
เราไปกันต่อเถอะนะ
ไม่ต้องมีอเล็กซ์ แค่เราสองคน
ไปกันเถอะ
ที่ไหนก็ได้ ตามใจเธอ
ฉัน...ฉันดูแลเธอไม่ได้หรอก
- ฉันหายแล้ว ฉันไม่เป็นไร - ฉัน...ฉันช่วยเธอไม่ได้
ฉันขอโทษ
วินเซนต์...
หายแล้วไปหาฉันนะ โอเคมั้ย
นายจะไปไหน
ฉันจะรอเธอนะ
นายจะไปไหนน่ะ
กลับมานะ กลับมาเถอะนะ
นายรักฉันไม่ใช่เหรอ
ขอร้องล่ะ...ขอร้อง...
วินเซนต์ กลับมานะ!
ลูกโอเคมั้ย
พ่อจะมาสนใจอะไรผม
วินเซนต์ หยุดนะ
วินเซนต์ วินเซนต์!
ต้องการอะไร จะเอาอะไรอีก
ฉันไม่อยากได้อะไร แต่เราจะคุยกันดี...
ดี เพราะผมก็ไม่อยากได้อะไร จากพ่อเหมือนกัน
วินเซนต์ หยุดนะ
ฉันแค่อยากจะคุยกับแกดีๆ แต่แกกลับทำให้เราคุยกันไม่ได้
ผมทำให้เราคุยกันไม่ได้เหรอ
คงเพราะผมเป็นโรคบ้านี่ละมั้ง
ไม่เอาน่า
หยุดเลยนะ อย่าทำตัวแบบนี้
- ผมทำตัวแบบไหนเหรอ - แบบฉันไง!
โอเค แกได้ความใจร้อนไปจากฉัน
แต่นอกจากนั้น มันไม่ใช่ตัวแกเลย
แกเหมือนแม่แกมากกว่า ซึ่งโคตรโชคดีเลย
เพราะถ้าแกโตมาเป็นคนแบบฉัน ฉันคงเป็นพ่อที่แย่มาก
ฉันทนเห็นแกเป็นแบบนั้นไม่ได้จริงๆ
แม่เองก็ไม่ได้เพอร์เฟกต์หรอก
ฉันแค่อยากเข้มแข็ง ให้ได้ครึ่งนึงของแม่แก
เธอเป็นหญิงแกร่งตัวจริงเลยล่ะ
เห็นกันอยู่ว่ายังไม่แกร่งพอ
เดี๋ยว
ถ้าพ่อไม่ว่าอะไร ผมอยากจะอยู่ที่นี่อีกสักพัก
เผื่อจะลองเดินไปเซเว่นดู
เธอดูแย่มากเลย
ผมโอเคฮะ
จริงเหรอ
โอเคกว่านี้ไม่ได้แล้ว
เจอกันฮะ
หวังว่าจะเป็นก่อนคริสต์มาสนะ
เดี๋ยวก่อน
ฉันขอกระดูกแม่แกได้มั้ย
ฉันรู้ว่าเธออยากไปไหน
ขอบคุณสำหรับเสื้อสูทครับ
รอก่อน!
รอด้วย
จะตามมาทำไมเนี่ย
พฤติกรรมบำบัดไง
นายจะไปเยี่ยมมารีเมื่อไหร่อ่ะ
พรุ่งนี้เช้าเลย
แต่เราต้องหาที่พักก่อน
ได้เลย แต่ตอนนี้ฉันโคตรหิวเลยว่ะ ไปซับเวย์กันเหอะ
เชิญทานถุงมือยางสดๆ...หอยเอ๊ย!
นายคงชอบคำนี้มากสินะ
เคยนับมั้ยว่าวันนึงพูด 'หอย' กี่ครั้ง
62! 175!
4 ล้าน 5 แสน...